Van Zandloper naar Appel en terug naar Zandloper

nanette-afwijzend Ik was nog niet eerder model geweest tijdens een modeshow. Niet toen ik twintig was, niet toen ik 30 was en zelfs niet toen ik 40 was. Maar nu ik de leeftijd had bereikt had, waarop zoals gezegd de herfst van je leven begint, mocht ik een show lopen voor een mooi duurzaam merk. Mijn rimpels waren niet meer te verbloemen, mijn haren werden langzaam grijs, maar de winter van mijn leven was nog ver weg.

Ik hoefde alleen maar mijn lengte, mijn kledingmaat en haarkleur aan de organisatie door te geven. Dan zou alles vanzelf goed komen. Als vakvrouwen hadden ze immers vaker modeshows gegeven!

Om aantrekkelijk tevoorschijn te komen had ik me laten sprayen. Blozend bruin is een mooi begin! Ik was naar de kapper geweest en mijn nagels had ik strak in de lak gezet. Ik voelde de nazomer gloren in de verwachtingsvolle blos op mijn wangen.

In spannende afwachting ging ik zeer bijtijds naar het hotel, waar de show zou zijn. Ik was er als eerste en gezeten in de lobby vroeg ik me, bij iedere vrouwelijke binnenkomer af, of ze voor de show kwam. Opgelucht zag ik door de draaideur een bekende komen. En daarna nog iemand. Ook zij hadden hun beste beentje voorgezet om er leuk uit te zien. Gesterkt door mijn bekenden, kwam eindelijk het busje in zicht, van het duurzame kledingmerk.

Wat was ik teleurgesteld toen ik de setjes die voor mij uitgezocht waren onder ogen kreeg. Vreselijk vond ik de wijde broeken met te korte pijpen. Het rokje had ook geen model. Eigenlijk waren de accessoires het mooist. Er was wel een zacht geel truitje dat ik mooi vond. De outfits waren echter voor mij uitgezocht. Ik moest dragen wat voor mij was klaargelegd. De maten klopten wel, maar daar was ook alles mee gezegd. Ook de andere modellen keken wat verschrikt naar de samenstelling van het duurzame goed. Niettemin zetten we onze liefste glimlach op en stapten we het podium op.

We deden wat er van ons gevraagd werd. Dat betekende dat ik mijn truitje op moest optillen om te laten zien hoe mooi de broek aansloot in de taille. Het truitje werd uitgebreid bevoeld. Dat ik me zorgen maakte over mijn derrière of dat mijn lijf er uitzag als een appel, deed niet ter zake. Ik voelde me onaantrekkelijk. De nazomer op mijn wangen werd weggeblazen door de gure wind van zelfkritiek.

Om te illustreren dat ik als imagoconsulent beter weet welke belijning bij me past, heb ik hiernaast een afbeelding geplaatst. Op die foto draag ik tweemaal datzelfde lieve, zachte en gele truitje. Ik had het die avond toch maar gekocht. De rok heb ik er zelf bijgemaakt. Met het korte paarse jasje is mijn taille weer in beeld en daarmee ook de knipoog naar het zandloperfiguur.

Deze ervaring leverde me niet alleen een lief zacht truitje op. Ik realiseerde me opnieuw dat juist de herfst een seizoen is dat aandacht vraagt. Toen ik twintig was kon ik een vuilniszak dragen, toen ik dertig was een veel te korte broek. Ik was onveranderlijk prachtig. Maar de herfst vraagt een milde aandacht en oog voor verhoudingen, kleuren en samenstellingen.

November cadeau: wanneer je je ongemakkelijk voelt over een kledingstuk in jouw kledingkast geef ik je GRATIS ADVIES OVER WAT JE ER MEE KUNT DOEN.

8 Replies to “Van Zandloper naar Appel en terug naar Zandloper”

  1. Hoi Nanette,
    Je hebt gelijk,hoe kunnen mensen zo’n hoogwater broek mooi vinden. Mogelijk wordt er in de mode rekening gehouden met het nu aangebroken natte seizoen in Nederland. Altijd handig om dan de onderkant van broek droog te houden.

    Dit is een reactie van een vriendin en het kwam via de mail binnen. Ik vind hem zo grappig dat ik hem in een commentaarvak neerzet.

  2. Wat zul jij geschrokken zijn toen je je outfit zag. Het gele truitje was vast een troostaankoop! Je voelt je toch het prettigst als je zelf je kleding uit mag zoeken! Een gemiste kans voor de organisatie.

    • Het gele truitje is echt schattig hoor en ik heb er uiteindelijk toch zelf voor gekozen om het aan te schaffen. Ik hoefde niets te kopen. Er waren maar een paar modellen die iets afnamen.

  3. De zinnen “Ik voelde de nazomer gloren in de verwachtingsvolle blos op mijn wangen.” en “De nazomer op mijn wangen werd weggeblazen door de gure wind van zelfkritiek.” zijn suggesties van Margreet Schouwenaar. Ze is de Alkmaarse stadsdichter en ik volg haar. Dit soort van zinnen zijn snoepjes vind ik.

  4. Hoi Nanet!
    Je ziet er inderdaad veel leuker uit in je eigen gekozen outfit
    Ik zou contact opnemen met het bedrijf waarvoor je de show gelopen hebt,
    met de vraag of ze jou niet als imagoconsulent kunnen gebruiken om
    de dames die gaan showen optimaal te stylen!succes,m.h.gr.Rita

  5. Hallo regenboogvlinder,
    Wat een mooie naam heb je voor jezelf uitgekozen en wat een sierlijk diertje is dat! Bestaat deze vlinder echt? Dank je voor jouw leuke reactie! Het paars met geel is heel mooi. Het is een bekend kleurcontrast. (Itten heeft ze tegenover elkaar gezet en niemand heeft hem overtroffen). Wanneer zwart-wit niets voor je doet en een contrast gewenst is, dan is een kleurcontrast de oplossing.

  6. Wat een leuk verslag! Ik zou het ook erg vinden als ik iets moet dragen wat ik mezelf echt niet vind staan. Het outfit met de rok en het paarse jasje is schattig.. Je weet zelf heel goed wat bij je past!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*